صبو : صبّى : كودك . راغب گويد : كودكى كه باحتلام نرسيده . در اقرب از جملهء معانى آن گويد ، طفليكه از شير باز گرفته نشده . * ( « قالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا » ) * مريم : 29 . صبو : ميل كودكانه « صبا الرجل صبوا و صباء : مال الى الصبوة » راغب گويد : ذوق زد و كار كودكان كرد * ( « وَإِلَّا تَصْرِفْ عَنِّي كَيْدَهُنَّ أَصْبُ إِلَيْهِنَّ وَأَكُنْ مِنَ الْجاهِلِينَ » ) * يوسف : 33 . يعنى خدا ، اگر حيلهء زنان را از من بر نگردانى به آنها ميل كرده از جاهلان ميگردم . * ( « يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْناه الْحُكْمَ صَبِيًّا » ) * مريم : 12 . حكم را در مجمع نبوّت گفته است . مؤيّد آن آيهء * ( « قالَ إِنِّي عَبْدُ الله آتانِيَ الْكِتابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا » ) * مريم : 30 . است كه عيسى در حين ولادت گفت : خدا مرا كتاب داده و پيامبرم كرده است . اين دو آيه صريحاند كه پيامبرى در كودكى هم به شخص اعطا مىشود . امام جواد عليه السّلام در حدود هفت سالگى بامامت رسيد و امام زمان عليه السّلام در حدود پنج سالگى . و اين عجيب نيست و مورد تصديق قرآن مجيد مىباشد . طبرسى در ذيل آيهء * ( « . . . وَآتَيْناه الْحُكْمَ صَبِيًّا » ) * از عياشى از على بن اسباط نقل مىكند : در اثناى سفر مصر وارد مدينه شدم ، محضر ابو جعفر محمد بن على الرضا عليه السّلام آمدم كه پنج ساله بود ، در قيافه اش دقت ميكردم كه پيش ياران مصرى توصيفش كنم ، به من نگاه كرد فرمود يا على رويهء خدا در امامت رويهء او در نبوّت است . فرموده : * ( « وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّه آتَيْناه حُكْماً وَعِلْماً » ) * و فرموده * ( « وَآتَيْناه الْحُكْمَ صَبِيًّا » ) * جايز كه حكم در سن چهل سالگى و جايز است در كودكى داده شود . صحبت : رفاقت . ملازمت . صاحب يعنى رفيق ملازم . راغب گويد آن در عرف به كسى اطلاق مىشود كه ملازمتش زياد باشد . * ( « يا صاحِبَيِ السِّجْنِ أَ أَرْبابٌ مُتَفَرِّقُونَ خَيْرٌ أَمِ الله الْواحِدُ الْقَهَّارُ » ) * يوسف : 39 . * ( « مَا اتَّخَذَ ) *